چطور از مصرف‌گرایی محض، به ناوگان آمریکایی می‌رسیم؟

2 ماه پیش
چطور از مصرف‌گرایی محض، به ناوگان آمریکایی می‌رسیم؟
۴ (۸۰%) ۱ vote[s]
چطور از مصرف‌گرایی محض، به ناوگان آمریکایی می‌رسیم؟
ایلقار موذن‌زاده کارشناس مسائل روانشناسی در گفت و گو با پایگاه خبری اصل ماجرا از وضعیت آشفته مصرف گرایی در ایران می گوید…

 

موذن زاده در ابتدا از مد شروع کرده و گفت:  در جوامع توسعه‌یافته وقتی کالا، لباس، سبک زندگی، یا هر چیز دیگری مُد می‌شود در وَرایش فلسفه‌ای نهان است و اغلب نتیجه‌ی مثبت و مثمر ثمری برای جامعه دارد. یک مرکز سینمایی یا تلوزیونی برنامه‌ای تهیه کرده و از ستارگانش استفاده می‌کند، تا خط مشی فکری یک جریان را در جامعه راه بیندازد. این جریانات اغلب فلسفه‌ی خاص خود را داشته و برای رسیدن به نتیجه‌ای مشخص در لایه‌های اجتماعی به راه می‌افتند.

photo 2018 07 20 01 13 02 300x300 - چطور از مصرف‌گرایی محض، به ناوگان آمریکایی می‌رسیم؟

جرایانات اعتراضی در فرهنگ پوششی

این کارشناس درباره اعتراضاتی در جوامع از راه گذر مد اتفاق می افتد خاطرنشان کرد:   اغلب در متن این جریانات نیز اعتراضی نهفته است. اعتراض به تبعیض، فرهنگ غلط، نابرابری‌ اجتماعی و …تاریخ گواه این است که وقتی جامعه‌ای در نتیجه توزیع ناعادلانه‌ی ثروت یا بی‌توجهی به اقشار ضعیف جامعه، دچار گسست در زمینه‌های مالی و اقتصادی شده و شهر به دو بخش پایین شهر و بالا شهر تقسیم ‌شود، این شکاف در بلند مدت با قیام طبقه مستضعف علیه طبقه مرفهِ بی درد مواجه می‌شود. این یک اصل تاریخی است که اغلب تحولات اجتماعی را سبب شده است. (مگر اینکه به سرکوب تا حد مرگ و منفعل ساختن فیزیکی و روانی این قشر اقدام شود، که آنزمان هم جامعه خودش تاوان این سرکوب را خواهد داد). در چنین موقعیتهایی در جوامع توسعه یافته، مراکز هنری، جریانات اجتماعی و رسانه‌ها، فلسفه‌ای را بنیان نهاده و اقدام به نشر افکارشان می‌کنند تا به توازن در سیستم اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی جامه‌ی عمل بپوشانند. یکی از این جریانات پوشیدن شلوار جین در مقطعی از اواخر دهه پنجاه میلادی بود. «مارلون براندو» و «جیمز دین» در فیلم‌های پرفروش وسترن، در اعتراض اجتماعی به نظام سرمایه‌داری و اعلام همبستگی با طبقه‌ی کارگر اجتماع شلوار جین می‌پوشند. ما هم اینجا وقتی مارلون براندو را با شلوار جین می‌بینیم، با منها کردن فلسفه‌ی نهفته در پشت ماجرا، از فردا به تقلید از او شلوار جین را می‌پوشیم. دقیقا مثل اینکه کتابخانه‌ی لوکسِ طلاکوبی با صدها جلد کتاب داشته باشیم و در اسباب‌کشی به خانه‌ی جدید کتابهایش را کنار گذاشته، تنها به استقرار قفسه‌ها در پذیرایی اکتفا کنیم!

یا گروه موسیقی رامونس در دهه‌ی هشتاد و نود که در ضدیت با نظام سرمایه‌داری و همبستگی با طبقه‌ی متوسط و کارگر بود به پوشیدن جین‌های پاره ادامه دادند و مد شلوارهای جین پاره با قدرت بیشتری به حیات خود ادامه داد.

مد شدن لباس های پاره آمریکایی

موذن  زاده از مد شدن لباس های پاره نیز گفت و افزود:  بنگرید به فلسفه مُد شدن لباسهای پاره در آمریکا، که روزی یک جوان فقیر آمریکایی در کالیفرنیا به خاطرِ نداشتن لباس مناسب در یک میهمانی حاضر نمی‌شود و دوستانش پس از اطلاع از این امر لباسهای پاره‌شان را می‌پوشند و همین مساله جنبشی در کل آمریکا به راه می‌اندازد. این را مقایسه کنید با معلمی که به دلیل شیمی‌درمانی دانش‌آموزش سرش را از ته می‌تراشد و این مساله در نگاه سطحی‌نگر و غافل ما تبدیل می‌شود به مد جدید! هیپی‌ها نیز همین جریان را داشته‌اند. یا هیپی‌هایی که در دهه‌های شصت و هفتاد میلادی با روی‌گرداندن از زندگی سودپرستانه بورژوایی و تَرک خانه و زندگی در گروه‌های خانوادگی می‌خواستند به رشد معنوی و روحی برسند.

n82805340 72128372 300x300 - چطور از مصرف‌گرایی محض، به ناوگان آمریکایی می‌رسیم؟

مدگرایی در کشورهای در حال توسعه

این کارشناس در ادامه به تقلیدکورکورانه درکشورهای درحال توسعه از مدگرایی پرداخته و خاطرنشان کرد : در نگاهی عمیق به فلسفه‌ی مد شدنِ یک لباس یا سبک زندگی در کشورهای توسعه‌یافته و مقایسه آن با جامعه خودمان، به وضوح می‌توان شاهد این بود که ما فقط صرفاً به تقلید کورکورانه و مبتذلی از ظاهر قضیه می‌پردازیم. تقلیدی که جامعه‌مان را بیش از پیش دچار فلاکت فرهنگی و تقویت اختلالات روحی روانی کند. وقتی ما یکی از بزرگترین مصرف‌کننده‌های لوازم آرایشی در جهان هستیم، وقتی بیشترین نرخ جراحی‌های زیبایی در کشور ما انجام می‌گیرد، وقتی حاضر هستیم برای شرکت در مراسمات مختلف با لباسها و آرایش غیر تکراری ظاهر شویم و برای یک تولد چند میلیون تومان هزینه‌ی آرایش و لباس بدهیم، وقتی بزرگترین دغدغه‌ی خاطر شمار قابل توجهی از دختر و پسرها در جامعه این باشد، که به بهترین نحوِ ممکن زیبا، دلربا و شهوانی به نظر بیاید، نباید انتظار داشت که سطح فرهنگی و سلامت روان جامعه بهبود یابد.

4433 903 300x300 - چطور از مصرف‌گرایی محض، به ناوگان آمریکایی می‌رسیم؟

برنامه ریزی و تسلط جوامع توسعه یافته برای مصرف گرایی در کشورهای جهان سوم

کارشناس مسائل روانشناسی در ادامه به برنامه ریزی جوامع توسعه یافته در سطوح سیاسی، روابط بین‌الملل، دیپلماسی و استراتژی‌های اجتماعی و اقتصادی‌ برای تسلط بر کشرهای هان سوم اشاره کرد و افزود:  از راه مطالعه و پژوهش‌های بنیادی سعی در ارتقای همه جانبه وضعیت و موقعیت‌شان هستند. آنها با تلاش برای افزایش توانایی‌های ذهنی و تحلیلی شهروندان، سعی می‌کنند انسانها را به سمتی ببرند که روح و ذهن خود را زیبا کنند، اما در مقابل چیزی که بیش از پیش در جامعه ما رو به افزایش است تلاش برای زیباتر جلوه‌ دادن وجود بیرونی‌مان است! در مقابل، یکی از دغدغه‌های تحلیل‌گران اقتصادی، اجتماعی و روانشناسان جوامع توسعه‌یافته، پژوهش در این زمینه است که چطور از ما یک مصرف‌کننده خوب بسازند! ما هم درآمد سالانه‌مان را صرف تجمل‌گرایی‌هایی می‌کنیم که منفعتی جزء خوشی‌های آنی برایمان ندارد. تلاش آنها در جهت بارور ساختن علمی، فرهنگی، هنری و اقتصادی در سطوحی کلان است و ما هنوز در پی این هستیم که چطور ظاهر جسمانی، جلد و شکل بیرونی‌مان را زیبا ‌سازیم تا اندرونِ درهم‌ریخته‌مان بهتر به نظر بیاید! جلد کتاب و ویترین انباری که محتوایی ندارد جز فخرفروشی، زیباکردنِ اغراق‌آمیز و افراطی خود! برای پُز دادن و در برخی موارد چنین رفتارهایی نامی جز نارسیسیسم و سادیستیم پیدا نمی‌کند. از خودبیگانه‌شدنی که ناشی از رنج درونیِ نشات گرفته از کوته‌فکری و اسارت در منجلاب مادیات است. اسیر مد شدن ما هم چیزی جز تقلید کورکورانه نیست، مصرف‌گرایی‌مان نیز همینطور. خزپارتی‌هایمان هم فلسفه‌ای ندارد، لباس پاره پوشیدنمان هم. مورد تهاجم واقع می‌شویم چون تاریخ تحریف شده به خوردمان می‌دهند و بالتبع «ملتی که تاریخ نداند مجبور به تکرارش است». کم کتاب می‌خوانیم و یا در مقایسه با میانگین مطالعه کشورهایی توسعه یافته تقریبا کتابخوان نیستیم، آگاهی و اطلاع ما از جریانات و تحولات سیاسی-اجتماعی سطحی و بدون دورنمای چندساله است و هر آنچه که بنگاههای خبری داخل و خارج بر مبنای منافعشان به خوردمان می‌دهند را نشخوار می‌کنیم، ما نگاه عمیقی به مسائل پیرامونمان نداریم، حس همدلی و هم نوع دوستی جای خود را به خودخواهی داده، که هر کسی فقط برای نجات خودش تلاش می‌کند و در قایقی که هزاران جایش سوراخ شده می‌گوید «به من چه؟!» و با توسل به مکانیزم انکار، در رسیدن به ساحل خودشیفتگی و خوشبختی فردی‌، به سعادت جمعی پشت می‌کند، که نهایتا نتیجه‌ای جز غرق شدن نخواهد داشت.

نتیجه مصرف گرایی چیست؟

موذن زاده در انتها تاکید کرد:  نتیجه‌اش این می‌شود که امروز آمریکا با تمام توان نظامی‌اش به جنوب کشور لشکرکشی می‌کند تا همچون دیگر رقیبان خودش(روسیه، چین و انگلیس) از تاراج سرمایه‌های مادی و مواد خام ما عقب نماند. جوامع استعمارگری که در طول تاریخ همیشه ما را یک مصرف کننده‌ی صِرف پرورانده و ما را تبدیل به بازار محصولاتشان کنند. مصرف‌گرایی چه در مورد لباس، چه در مورد لوازم آرایشی، چه موسیقی، چه علم و هر چیز دیگر… ما هم اینجا نصف درآمدهای آقای جنتلمنمان را می‌دهیم، تا بهتر در معیت بی خیالی‌مان رقص دسته‌جمعی کنیم.

4 (80%) 1 vote[s]
0
برچسب ها :
نویسنده مطلب مدیر سایت

بدون دیدگاه

رسانه های همکار